ERFENIS

Op de foto zie je het oog van mijn jongste dochter en coach-pony Romée. Een soortgelijke foto  maakte ooit iets in mij los en bracht me in contact met paardencoaching. Twee open ogen met daarachter veilig opgeborgen verhalen. Die gedachte raakte me opnieuw en vandaag schreef ik er een blog over.

ERFENIS

Heb jij oog voor wat je doorgeeft?

De laatste tijd besef ik steeds vaker hoeveel we eigenlijk meedragen zonder het te weten. Niet alleen onze eigen ervaringen maar ook stukken van wat voor ons is gebeurd, in onze families, in onze geschiedenis.

Pijn die nooit is uitgesproken, verdriet dat nooit een plek heeft gekregen. En ergens… zonder dat we het doorhebben, lopen wij er mee verder. Onbewust met een ongeopend document.

Ik merkte het toen ik reageerde op een manier die niet van mij leek te zijn. Een plotselinge woede, een somberte, een gevoel van tekortschieten, een verdriet dat dieper ging dan de situatie rechtvaardigde. Alsof ik gevoelens droeg die ouder waren dan ikzelf en misschien was dat ook zo.

Onze ouders, grootouders, generaties voor ons hebben allemaal hun eigen verhalen en eigen overlevingsstrategieën. Waar zij niet konden spreken, waar ze moesten doorgaan en zwegen ontstonden stiltes. In die stiltes is iets blijven hangen. Wij voelen dat, vaak zonder woorden.

Ik ben gaan inzien dat heling niet begint bij anderen, maar bij mezelf. Door stil te staan, te voelen en te erkennen wat er is. Niet om het verleden te herschrijven, maar om mezelf toe te staan en los te laten wat niet van mij is.

Zolang je blijft ontkennen en zegt: ‘Mij mankeert niets’, ben je gestopt nog voor dat je mocht beginnen. Als ik enthousiast vertel over het effect van paardencoaching dat hoor ik regelmatig: ‘Ik heb dat niet nodig’ of ‘Ik heb niets met paarden’.

Het is niet altijd makkelijk om te kijken naar wat je meedraagt. Soms is het pijnlijk en verwarrend. Telkens als ik een stukje bewustwording toelaat, voel ik iets zachter worden in mij. Alsof er meer ruimte komt. Meer adem. Meer vrijheid.

Want let op! Wat ik niet oplos, geeft ik door en dat geldt ook voor jou. Dat besef maakt me vastberaden om te helen, niet alleen voor mezelf, maar ook voor wie na mij komt, voor mijn kinderen.

Dat voelt als een vorm van liefde

Een liefde die generaties overstijgt.

In de eerst volgende Focusdag ‘Wat zou het paard doen?’ op zaterdag 22 november krijg je de gelegenheid om meer jezelf te zijn. ‘Welke erfenis geef jij door?’ of 'Wat zou jou meer vrijheid geven?’ Info en opgave via: https://www.paardenfocus.com/focusdagen