GEUR

Zodra de eerste Hollandse aardbeien in de schappen liggen steken we onze neus in het bakje vol zacht, geurig fruit. Voor de logeerboerin en mij is het een soort traditie geworden. We snuiven graag het voorjaar naar ons toe. Het is alsof die eerste geur van vers fruit een belofte in zich draagt: van zon, blote voeten in het gras en buitenleven.

Geuren kunnen uit het niets onverwacht mooie en minder mooie herinneringen oproepen. Eén vleugje en je bent terug in een andere tijd. Ik hoef maar even te denken aan de fluor bij de schooltandarts, de typische ziekenhuislucht, de geur van vers gebakken brood of dat ene schoonmaakmiddel en ik sta weer in de kleuterklas… klein met verfhanden en een te groot schort aan.

Iedere geur draagt een verhaal. ‘s Morgens voordat ik de schuifdeur van het nachtverblijf open, drukt het bonte paard Robin even met haar neus tegen mijn hand. Heel subtiel geeft ze een ‘goedemorgen’ en loopt mij dan vlug voorbij, richting het hooi. Misschien ruikt ze wel even aan mij om te checken hoe het met me gaat. Dieren gebruiken hun zintuigen puur, iets wat wij mensen vaak verleerd zijn.

Voordat we onze sessie tussen de paarden starten, laat ik de coachee een moment stilstaan. Met gesloten ogen: Wat hoor je? Voel je de wind? Wat ruik je? Welke signalen neem je waar zonder woorden? Door die korte oefening komt er vaak ruimte voor iets nieuws, voor echte verbinding.

We zijn zo gewend om alles te doen en te bedenken vanuit ons hoofd, dat we bijna vergeten dat we ook een lichaam hebben dat voelt en weet. We negeren pijn en verdriet en laten ons brein alles oplossen. Maar soms heeft je lijf, net als het paard allang een antwoord.

Welke geur roept bij jou een herinnering op?

Wat zou het jou willen vertellen?